Δημιουργώντας.....

Θα ξεκινήσω αυτή μου την ανάρτηση λέγοντάς σας ένα "Τεράστιο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" για τα μηνύματα συμπαράστασης που αφήσατε για τον χαμό της αγαπημένης μου REMI....
Συγνώμη που δεν απάντησα σε καθένα σας ξεχωριστά, όμως πραγματικά δεν είχα την δύναμη.... γιατί δεν έχασα απλά την σκυλίτσα  μου που αγαπούσα, έχασα την πιο πιστή μου φίλη!!!!

Όμως χρόνια τώρα έχω μάθει να ξεπερνώ τα δύσκολα (που δεν ήταν και λίγα) δημιουργώντας, και αυτό έκανα και αυτή την φορά....    

Τα Doodles είναι ένας πολύ όμορφος τρόπος για να χαλαρώνεις... το τέλειο ηρεμιστικό θα σας έλεγα και βέβαια άκρως εθιστικά, στο ένα δεν σταματάς ποτέ, έτσι τα χρωματιστά μαρκαδοράκια μου βγήκαν... το τετράδιο άνοιξε και η δημιουργία ξεκίνησε....

Δεν ξέρω πόσες ώρες ασχολήθηκα με το συγκεκριμένο θεματάκι, ξέρω όμως πως με βοήθησε πολύ..........

Όμως τελικά είμαι πολύ τυχερή, γιατί το Σαββατοκύριακο αυτό ήταν προγραμματισμένο σεμινάριο πηλού με την μοναδική δασκάλα την Μαρία. 

Κλείστηκα στο μαγικό εργαστήρι της Misirlou  με την δασκάλα και τις υπέροχες συμμαθήτριες και η δημιουργία δεν είχε τέλος....

Από το καλοκαίρι....

έφτασα στο φθινόπωρο....

μέσα από μια μαγική πολιτεία.... 

δημιουργία από πηλό σε εξέλιξη

 και συνάντησα μια  κοπέλα...

δημιουργία από πηλό σε εξέλιξη

 που για να δείτε πόσο  όμορφη είναι θα πρέπει να ξαναπεράσετε από εδώ.

Πριν φύγετε θα ήθελα να σας κεράσω γλυκάκι.... 

σήμερα γιορτάζει η Δήμητρα!!!!

Χρόνια Πολλά σε όλους και όλες που σήμερα γιορτάζουν!!!!!

Εύχομαι σε όλους σας να έχετε μια όμορφη και δημιουργική εβδομάδα!!!  

REMI....

 Ήρθες στην ζωή μας πριν από 15 χρόνια, και ήσουν τόσο μικρούλα που χωρούσες σε ένα παιδικό κόκκινο σκουφάκι....  σε θυμάμαι σαν να είναι εχθές, ήσουν τόσο όμορφη που νομίζω πως ωραιότερο κουτάβι δεν έχω ξαναδεί στην ζωή μου!!!

Δεν ήσουν το πρώτο κουτάβι που ερχόταν στο σπίτι μας..... εσένα όμως σε λατρέψαμε, ήταν βλέπεις εκείνο το βλέμμα σου το αγαπησιάρικο και εκείνη η ουρά σου που γύριζε σαν έλικας ελικοπτέρου!!!

Ήσουν αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας, σε όλα παρούσα σε χαρές και σε λύπες.....  το μόνο που σου έλλειπε ήταν η φωνή!!!

Περίμενες υπομονετικά να γυρίσουμε από την πρόσφατη εκδρομή μας.... δεν ήθελες να φύγεις για το "τελευταίο σου ταξίδι" χωρίς να μας αποχαιρετίσεις...    και από την στιγμή που μας ξαναείδες  μέχρι την στιγμή που  μας άφησες κτυπούσες σιγανά την ουρά σου. 

Μικρή μας "πριγκίπισσα" δεν μπορούμε να πιστέψουμε πως δεν θα ξανακούσουμε το γάβγισμα σου, δεν θα ξανακούσουμε την ουρά σου να κτυπά, δεν θα σου ξανά παραγγείλουμε  σουβλάκια που τόσο σου άρεσαν, δεν θα γλείψεις τα ξυλάκια από τα παγωτά μας, δεν θα έχει το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μας τον φύλακα του.....

Καλό σου ταξείδι αγαπημένη μας.... θα μείνεις για πάντα στις καρδιές μας!!!!!

Η κολοκύθα..... που έγινε ΑΓΑΠΗ!!!!

Αρχές Σεπτέμβρη και η Αριστέα ζητά να βάλουμε μπροστά ξανά τις μηχανές, να πάρουμε οτιδήποτε στα χέρια μας και να του αλλάξουμε τα φώτα!!!!

Ωχ αποκλείεται.... δεν προλαβαίνω σκέφτηκα αρχικά, ο πειρασμός όμως μεγάλος και κάτι καλοκύθες που μου έκλειναν το μάτι με ανάγκασαν να βάλω μπροστά για την συμμετοχή μου στον διαγωνισμό!!!!  

Η κολοκύθα είχε φτάσει σπίτι μου εδώ και καιρό, μαζί με αρκετές ακόμα, δώρο της Άννας από το Νευροκόπι..... όμως αλλού απασχολημένη δεν έλεγα να ασχοληθώ μαζί της, λίγο όμως πριν να σφυρίξει η Αριστέα την λήξη του διαγωνισμού την έβαλα πάνω στον πάγκο εργασίας....

την πάντρεψα με την γυψόγαζα....

την αστάρωσα.....

και αφού γενικότερα της άλλαξα τα φώτα....

ακριβώς στο παρά πέντε, την έστειλα στον διαγωνισμό!!!! 

Σας ευχαριστώ όλους όσους της δώσατε την ψήφο σας και την ανεβάσατε στην δεύτερη θέση, ευχαριστώ και την Αριστέα για την τόσο όμορφη διοργάνωση του Άλλαξε το #2 !!!!


Και καλά ο διαγωνισμός τελείωσε, τώρα η κολοκύθα τι θα γίνει???? θα κατέβει στην αποθήκη????  Όχι βέβαια..... καλλιστεία έχει η γειτονιά, γιατί να μην πάει και μέχρι εκεί να  δοκιμάσει την τύχη της.... "Έκθεση - Καλλιστεία  χειροποίητης κούκλας" γράφει η αφίσα, 

τώρα που έμαθε να παίρνει μέρος σε διαγωνισμούς ποιος την σταματά.......