Η έκφραση είναι - μόνη αυτή - για έναν καλλιτέχνη ο υπέρτατος και μοναδικός τρόπος ζωής.
Ζούμε γιατί εκφραζόμαστε.
"ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ"
Δεν υπάρχει αληθινή ηδονή, εκτός από εκείνη που δίνει η δημιουργικότητα. Είτε φτιάχνει κανείς μολύβια, είτε μπότες, είτε ψωμί, είτε παιδιά. Χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει αληθινή ευχαρίστηση.
Ζούμε γιατί εκφραζόμαστε.
"ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ"
Δεν υπάρχει αληθινή ηδονή, εκτός από εκείνη που δίνει η δημιουργικότητα. Είτε φτιάχνει κανείς μολύβια, είτε μπότες, είτε ψωμί, είτε παιδιά. Χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει αληθινή ευχαρίστηση.
"ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ"
Οι Σελίδες μου!!!
- Αρχική σελίδα
- Για το FROND και την Πρωτοβουλία για το Παιδί
- Ανοίγουμε Πανιά.....
- Καλλιστεία Χειροποίητης Κούκλας...
- Χαρταετοί της Καρδιάς!!!
- Ξύλινες Δημιουργίες για την Κοζάνη!!!
- Πεταλούδες & Λουλούδια!!!
- Ρολόγια
- Κουμπαράδες με μήνυμα
- Κουμπαράδες
- Τα Παλιά Συρτάρια
- Ζωγραφίζοντας!!!
- Προ(σ)κλήσεις...
- Το Bazaar για το Ζάννειο
- Συμμετοχές σε διάφορα bazaar
- Χαρισμένα με αγάπη
- Βραβεία
- Τα Δωράκια μου
Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου 2014
Αναρτήθηκε από
Ποδηλάτισσα
στις
7:24 μ.μ.
26
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
Ευχές
Τρίτη 25 Φεβρουαρίου 2014
Στον δρόμο..... των χρωματιστών μολυβιών!!!!!!!
Όταν πρωτοείδα πίνακα της Μαρίας πραγματικά δεν πίστευα στα μάτια μου, δεν μπορεί να είναι ζωγραφισμένο με μολύβια σκεφτόμουν, πως είναι δυνατόν με απλές ξυλομπογιές να μπορείς να φτιάχνεις πίνακες που να μιλούν....
Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που πρωτοείδα τους πίνακες της, και η Μαρία έγινε δασκάλα μας.... και αφού μας έδειξε προοπτική και φωτοσκιάσεις, άρχισε να μας βάζει στον δρόμο των μολυβιών!!!!
Νομίζω πως όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι....
και τα μαθήματα προχωρούσαν....
και προχωρούσαν....
και παρόλο που η "Δασκάλα" δεν κρατούσε τίποτα κρυφό....
ή μάλλον έκανε τα πάντα για να μας δείξει πως μπορούμε να φτιάξουμε
και εμείς πίνακες με χρωματιστά μολύβια...
εγώ ακόμα δεν μπορούσα να πιστέψω πως θα καταφέρω να φτιάξω
κάτι της προκοπής με τις ξυλομπογιές μου!!!!
Η αγάπη της Μαρίας όμως για τα μολύβια είναι μεγάλη....
και σιγά - σιγά κατάφερε και την μετέδωσε και σε μένα και
ξαφνικά κατάλαβα πως τα μολύβια πρέπει να τα αγαπάς
για να μπορέσεις να ζωγραφίσεις μαζί τους.....
πρέπει να τα πιάνεις στα χέρια σου και να τα δουλεύεις αργά και απαλά,
να τα ξύνεις και να μην φοβάσαι πως θα τελειώσουν,
και τότε ναι θα τα έχεις καταφέρει....
Μαράκι σε ευχαριστώ που είσαι "δασκάλα" μου,
σε ευχαριστώ που με έμαθες να αγαπώ τα χρωματιστά μολύβια,
σε ευχαριστώ που με έβαλες σε αυτό το δρόμο...
σε ευχαριστώ που έχω φτάσει εδώ!!!!
Αναρτήθηκε από
Ποδηλάτισσα
στις
11:57 π.μ.
58
σχόλια
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest
Ετικέτες
Ζωγραφική
Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014
Με ένα κομματάκι πηλό!!!
Τι κάνεις όταν σου έχει περισσέψει ένα μικρό κομματάκι πηλός και δεν θέλεις να το πετάξεις????
Παίρνεις το ξύλο σου, τον μπλάστρι σου και τα σεμεδάκια της μαμάς σου ή της γιαγιάς σου....
και δημιουργείς....
ένα μπόλ....
το στολίζεις και με πήλινες πεταλούδες....
για να το στείλεις στο Πανηγύρι Αγάπης που θα γίνει στην Ναύπακτο για την Φλόγα!!!!!

Στείλτε και εσείς τις δημιουργίες σας
στην Ναύπακτο στην διεύθυνση...
Σύλλογος Φλόγα
Τζαβέλλα 49
Τ.Κ. 30300
Ναύπακτος
Υπόψιν κας Βιολέτα Πλέσσα
Καλό Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)