Η έκφραση είναι - μόνη αυτή - για έναν καλλιτέχνη ο υπέρτατος και μοναδικός τρόπος ζωής.
Ζούμε γιατί εκφραζόμαστε.

"ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ"


Δεν υπάρχει αληθινή ηδονή, εκτός από εκείνη που δίνει η δημιουργικότητα. Είτε φτιάχνει κανείς μολύβια, είτε μπότες, είτε ψωμί, είτε παιδιά. Χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει αληθινή ευχαρίστηση.
"ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ"

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Για την Τρίτη Ηλικία.... με Αγάπη


Αύριο 1η Οκτωβρίου εορτάζεται "Η Παγκόσμια Ημέρα της Τρίτης Ηλικίας" . Υιοθετήθηκε από την γενική συνέλευση του ΟΗΕ το 1990 για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους…
Η σύγχρονη εποχή αναφέρεται στην Τρίτη Ηλικία βάσει αριθμητικών δεδομένων και όχι αισθημάτων…   όμως Τρίτη Ηλικία είναι αυτοί στους οποίους οφείλουμε αυτό που είμαστε σήμερα…  είναι οι γονείς μας, οι παππούδες μας, οι δάσκαλοί μας…  είναι ο καθρέπτης της ζωής
μας…
Ας μην ξεχάσουμε λοιπόν κανέναν από τους αγωνιστές της ζωής αυτήν την ημέρα… και αν πάλι δεν βρίσκονται ακόμα κοντά μας «οι δικοί μας άνθρωποι»…  ας χαρίσουμε μια ζεστή αγκαλιά σε έναν ηλικιωμένο…  ας επισκεφτούμε ένα γεροκομείο και ας ευχηθούμε να σταματήσουν να υπάρχουν παλαίμαχοι της ζωής στο ράφι… στο μπαούλο… στην απομόνωση… έρμαια της μοναξιάς…


Αυτήν την ανάρτησή μου λοιπόν την αφιερώνω στην αγαπημένη μου νονούλα, στο «Ριτσάκι μου» που σε λίγο θα συμπληρώσει ένα αιώνα ζωής…  και στην οποία οφείλω πολλά από αυτά που είμαι σήμερα…



Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

Η Αυλόπορτα...


Ένα παλιό ρόπτρο και ένα κλειδί...


που συνάντησα στα παλιατζίδικά - που όπως έχετε καταλάβει, συχνά επισκέπτομαι - μαζί με το παλιό ξύλινο σκαλοπάτι...


που υπομονετικά περίμενε στο υπόγειο του σπιτιού μου να αλλάξει χρήση...  μου έδωσαν την ιδέα να δημιουργήσω αυτή την πόρτα...


την πότρα της αυλόπορτας της "μαγικής αυλίτσας μου"...
Το ρόπτρο δεν χρειάζεται να το κτυπήσετε... ανοίγετε και μπαίνετε...


μα και αν έρθετε όταν λείπω και βρείτε κλειδωμένα...   το κλειδί
θα είναι εκεί στο μικρό καρφάκι κρεμασμένο…




Προσέξτε μόνο μην πατήσετε τα ρόδια…   είναι πάντα εκεί για το γούρι!!!




Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011

Η Αυλίτσα μας....

Λοιπόν ξέρετε τι σκέφτηκα???  πως μετά από τόσα κοινωνικά γεγονότα στην γειτονιά...  αυτό που έλειπε ήταν μια αυλίτσα, για να κάτσουν οι γειτόνισσες να συζητήσουν τα παραλειπόμενα των κοινωνικών γεγονότων των τελευταίων ημερών....

Ένα παλιό κεραμίδι αποφάσισε να φιλοξενήσει την "Αυλίτσα μας"

μια μπουκαβίλια, μερικοί έρωτες,λίγα χρυσάνθεμα...

μα και ο ίσκιος της κληματαριάς...

περιμένουν να γεμίσουμε την "Αυλίτσα" με την παρουσία μας




Ένα παλιό... αλλά όμορφα σκαλιστό τρίποδο είχε την καλοσύνη να ...


σηκώσει στις πλάτες του το σκηνικό...
Posted by Picasa


και μια γριά αδιάκριτη χελώνα από οπαλίνα...



έμεινε στην αυλίτσα...   για να μας ρίχνει φως όταν βραδυάσει!!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...