Η έκφραση είναι - μόνη αυτή - για έναν καλλιτέχνη ο υπέρτατος και μοναδικός τρόπος ζωής.
Ζούμε γιατί εκφραζόμαστε.

"ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ"


Δεν υπάρχει αληθινή ηδονή, εκτός από εκείνη που δίνει η δημιουργικότητα. Είτε φτιάχνει κανείς μολύβια, είτε μπότες, είτε ψωμί, είτε παιδιά. Χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει αληθινή ευχαρίστηση.
"ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ"

Κυριακή 15 Μαΐου 2011

Άρχισε να μυρίζει καλοκαίρι......

Άρχισε λοιπόν να μυρίζει καλοκαιράκι... έτσι και εγώ είπα να πάρω τα χρώματα και τα αρώματα της θάλασσας και να δημιουργήσω διάφορα τελείως διαφορετικά μπουκάλια μεταξύ τους...


ένα μπουκαλάκι στολισμένο με χαρτοπετσέτα, ψάθα και κοχύλια για να φιλοξενήσει το ουζάκι...  που θα μας κάνει συντροφιά τα καυτά μεσημέρια του καλοκαιριού ....


δύο μικρά μπουκαλάκια ζωγραφισμένα με σμάλτα για να χωρέσουν στην κοιλίτσα τους... το απαραίτητο αλατοπίπερο των ουζομεζέδων....

και ένα με fimo κοχύλια, αστερίες και χαντρούλες...   για να δεχτεί τα δάκρυα του λευκού κεριού που θα στολίζει την βεράντα μας....










Στην υγειά σας λοιπόν....  και πολλές ευχές για υπέροχα καλοκαιρινά βράδυα.....



Τρίτη 10 Μαΐου 2011

Από τα περισσεύματα.......

Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με την decoupage, τελειώνοντας μία μου δημιουργία τα υπολοίματα χαρτοπετσέτας ή ριζόχαρτου τα πέταγα... πίστευα ότι με το ίδιο σχέδιο δεν μπορούσα να φτιάξω κάτι ακόμα.   Αργότερα κατάλαβα ότι αυτό μάλλον ήταν χαζό... και το χόμπυ μου άρχησε να γίνεται αρκετά δαπανηρό, τότε λοιπόν έφτιαξα ένα κουτί που μέσα έβαζα τα περισσεύματα ...  και ότι άλλο μου άρεσε...  αποκόμματα από εφημερίδες, περιοδικά, καρτούλες από διάφορα μαγαζιά του εξωτερικού ακόμα και σακούλες νάυλον με ωραία σχέδια.....

και όταν σε κάποια στιγμή το κουτί μάλλον παραγέμισε... αποφάσισα να φτιάξω ένα πίνακα...  πήρα λοιπόν τα περισσεύματα,ζωγράφισα κιόλας και έφτιαξα ένα "πίνακα ανακύκλωσης".... να στολίζει το καθηστικό μου.   Είναι εύκολο μα και οικολογικό, και πραγματικά αξίζει να το δοκιμάσει κανείς...

Σάββατο 7 Μαΐου 2011

Η "Θεραπεία" ενός βάζου.....

Το βρήκα στα "παλιατζίδικα" στο Μοναστηράκι.... πεταμένο στο σορό, βρόμικο..... από τα τόσα λουλούδια που φιλοξένησε στο πέρασμα του χρόνου ...
με σπασμένα χείλια....   και βέβαια κανείς δεν το κοίταζε...   "τι να κάνεις ένα σπασμένο βάζο και ας είναι μασίφ κρύσταλλο" θα σκέφτονταν όσοι το έβλεπαν...  εκτός από μένα, πού μόλις το είδα σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να σταθεί κάπου "με αξιοπρέπεια"  αν πρώτα του χορηγούσα την κατάλληλη "θεραπεία"....

Το αγόρασα λοιπόν, και αφού του έκανα ένα "ζεστό μπάνιο"... το μετέφερα στο "αναρρωτήριο", και άρχισα να το ντύνω με γυψόγαζα για να καλύψω τα σπασίματα και την αλλοίωση του κρύσταλλου από τα άλατα του νερού στο πέρασμα του χρόνου...
Μετά του έβαλα και μια γαζούλα.....  
για να μπορέσω να ολοκληρώσω "την Θεραπεία του" με Gesso.....   Το άφησα μερικές μέρες να ηρεμήσει... και μετά σκέφτηκα πως είναι καιρός να αρχίσω να το στολίζω...
 Του φόρεσα "εσώρουχα" από περλέ ακρυλικό χρώμα...
ένα "όμορφο λουλουδάτο φουστάνι" από χαρτοπετσέτα....  και αρκετό "κραγιόν" στα χείλια .....

και αφού πίστεψα ότι πλέον είχε "αναρρώσει" του ανέθεσα καθήκοντα... να φιλοξενεί τις αγαπημένες μου παπαρούνες!!!     


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...