Η έκφραση είναι - μόνη αυτή - για έναν καλλιτέχνη ο υπέρτατος και μοναδικός τρόπος ζωής.
Ζούμε γιατί εκφραζόμαστε.

"ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ"


Δεν υπάρχει αληθινή ηδονή, εκτός από εκείνη που δίνει η δημιουργικότητα. Είτε φτιάχνει κανείς μολύβια, είτε μπότες, είτε ψωμί, είτε παιδιά. Χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει αληθινή ευχαρίστηση.
"ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ"

Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2017

Καλήν εσπέραν άρχοντες......



                                                              .........αν είναι ορισμός σας,
                                 Χριστού την θείαν γέννησιν να πω στο αρχοντικό σας.
                                      Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει,
                                           οι ουρανοί αγάλλονται χαίρει η κτίσης όλη.....





Εύχομαι η μαγεία των Χριστουγέννων να μας αγγίξει και να μας δώσει αυτό που χρειαζόμαστε για να είμαστε ευτυχισμένοι.


ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!!!

Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017

Σπίτι μου.... σπιτάκι μου!!!!

Πάει καιρός τώρα  που η αγαπημένη φίλη   Νικολ  ανέλαβε την εκδήλωση με τίτλο "Σπίτι μου...σπιτάκι  μου που θα γίνει τον Φεβρουάριο  στην Αθήνα  για λογαριασμό του  Αντωνοπούλειου Ιδρύματος της  Πάτρας!!!!

Διάφοροι  προσωπικοί λόγοι  με έκαναν να αργήσω  να κάνω ανάρτηση  για αυτή την εκδήλωση.... Ο καιρός όμως έφτασε  και έτσι δύο κρεμάστρες  με mixed media  είναι έτοιμες να πάρουν την θέση τους  δίπλα στα υπόλοιπα  έργα που έχουν  σταλεί για αυτόν τον σκοπό, δεν είναι κάτι σπουδαίο είναι όμως κάτι που σίγουρα χωράει σε κάθε σπίτι....




Νικόλ μου σε εσένα  που οργανωνεις την εκδήλωση  και στο Αντντωνοπούλειο  εύχομαι από καρδιάς Καλή επιτυχία!!!!!


Πέμπτη 23 Νοεμβρίου 2017

Την Σβουρίσαμε.....


Σβούρες..... πολλές σβούρες, σβούρες μικρές, μεγάλες... πολύ μεγάλες,  



που γυρίζουν με δύναμη για να μου θυμίζουν πως σε ένα μήνα έχουμε Χριστούγεννα και εγώ πρέπει να βιαστώ γιατί το Χριστουγεννιάτικο παζάρι της Πρωτοβουλία για το Παιδί είναι μόλις σε δέκα επτά μέρες 



και εγώ αντί να κάθομαι να δημιουργώ κόβω βόλτες....

Ευτυχώς ο Άι Βασίλης και ο φίλος του ο χιονάνθρωπος, βρήκαν την πόρτα ανοικτή... μπήκαν έκατσαν πάνω στις μικρές σβουρίτσες και άρχισαν να καλούν τους φίλους τους σε βοήθεια....



Ευτυχώς οι φίλοι τους ήταν εκεί κοντά και με το πρώτο σφύριγμα τους έφτασαν χρώματα, μολύβια και πενάκια, κορδέλες και μεταλλικά στοιχεία και άρχισαν να στολίζουν τις ξύλινες μικρές σβουρίτσες.... 




Όταν όλα ήταν έτοιμα κάθισαν και έβγαλαν και μια αναμνηστική φωτογραφία,  λίγο πριν μπουν στο πακέτο τους για να αναχωρήσουν....




Και φυσικά δεν πιστεύω να μου έχουν θυμώσει που τα άφησα μόνα τους, κρίμα δεν ήταν να χάσω μια όμορφη εκδρομή στα Ιωάννινα και τα Ζαγοροχώρια????






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...