Γυναίκα.......

Είναι κάποιες δημιουργίες που δεν ξέρεις ακριβώς τον λόγο που θέλεις να τις κάνεις......  ίσως μια εικόνα που είδες σε κάποιο περιοδικό, ένα τραγούδι που άκουσες, μια γυναίκα που δίνει κάθε μέρα τον δικό της αγώνα...... μια γυναίκα έγχρωμη!!!!

 Και ο λευκός πηλός είναι κάτι τέτοιες στιγμές εκεί δίπλα σου και σε βοηθά να φτιάξεις αυτό που φαντάστηκες, σύμμαχος σου και κάποιες εικόνες που υπάρχουν στο pinterest......

Τα χρώματα δίνουν ζωντάνια στο έργο σου.....

και οι πατίνες έρχονται να το ολοκληρώσουν!!!!!

<<...Φτωχές γυναίκες,

μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες,

τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες

εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού,

γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού,

νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά φορά

πίσω από την αγνότητα,

την κούραση πίσω από την καλοσύνη ή την αδιαφορία

πίσω απ' την υπακοή.

Μα πιο πολύ νιώσαμε την αδυναμία που

κρύβεται πίσω απ' την κακία.....

........................

Αχ, γυναίκες έρημες,

κανείς δεν έμαθε ποτέ πόση αγωνία κρύβεται πίσω απ'

τη λαγνεία, ή την υστεροβουλία μας.....>>

                                                            Τάσος Λειβαδίτης "Γυναίκες"

Η Ξύλινη Ραπτομηχανή...

Έψαχνα να βρω κάτι στο Internet όταν έπεσα επάνω σε μια ανάρτηση που έλεγε  "Η Ιστορία μιας ραπτομηχανής" ,  μπήκα στον πειρασμό και κάθισα να την διαβάσω - θα σας έλεγα να κάνετε και εσείς το ίδιο - μου άρεσε πολύ... με συγκίνησε, μου θύμισε την γιαγιά και την μαμά μου που αγαπούσαν πολύ να ράβουν με την Singer τους, την κυρία Ιφιγένεια την μοδίστρα τους που ερχόταν στο σπίτι και τους έραβε όλα τους τα ρούχα και από τα περισσεύματα έφτιαχνε πάντα ρουχαλάκια για τις κούκλες μου, μα μου έδωσε και έμπνευση αυτή η ιστορία για να φτιάξω ένα κουτί που καιρό με περίμενε υπομονετικά!!!

Έτσι λοιπόν φτιάχτηκε η δική μου ραπτομηχανή....  μια μικρή ξύλινη SINGER,

που είναι έτοιμη   να φιλοξενήσει στο εσωτερικό της  τα σύνεργα ραπτικής μιας κυρίας που αγαπά το ράψιμο!!!!

Και αυτό το κουτί φυσικά θα ταξιδέψει για την Βέροια.... για το Πασχαλινό Παζάρι της Πρωτοβουλίας για το παιδί!!!!

Πήρα τους δρόμους μια βραδιά.....

όχι ψέματα, μέρα ήταν που πήρα τους φίλους μου και έφυγα για τα όρη και τα άγρια βουνά!!!!

Και ανεβήκαμε ψηλά... πολύ ψηλά, περπατήσαμε μέσα στα σύννεφα.....

 σε ομιχλώδη τοπία, σαν σε ταινία του Αγγελόπουλου.... 

συναντήσαμε γεφύρια και ποτάμια....

θάλασσες και ακρογιάλια....

βραχονησίδες με μικρά εκκλησάκια...

έλατα και χιόνια....

τρεχούμενα νερά....

όμορφα χωριά, υπέροχες και αγαπημένες πόλεις!!!!

Πάντα υπάρχει διάθεση για καφέ και κουβεντούλα, μα και για μασκαρέματα και γλέντι.....

μια και σε αυτόν τον τόπο υπάρχουν ακόμα υπέροχα ήθη και έθιμα!!!!

Και όσο ταξιδεύεις διαπιστώνεις πως αυτός ο τόπος έχει πολλά μοσχάρια μα και αρνιά και πιστά τσοπανόσκυλα....

υπέροχα τοπία που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αυτά των άλλων κρατών...

και μοναδικούς καλλιτέχνες που από απλά υλικά φτιάχνουν μοναδικά έργα τέχνης!!!!

Αυτό ήταν ένα μικρό οδοιπορικό από την Αράχωβα μέχρι την Ιτέα, από την Ορεινή Ναυπακτία μέχρι την Ερατεινή και το Γαλαξίδι μαζί με φίλους αγαπημένους.... "αξίες ανεκτίμητες"!!!!!

Καλή Σαρακοστή σε όλους  και Καλό Μήνα με υγεία!!!!!