Που τελειώνουν τα χρώματα????????

Ζωγραφική με ακρυλικά πάνω σε ξύλο
δημιουργία εμπνευσμένη από την Osnat_Tzadok

Κύριε, 
που τελειώνει το φως; 
Που τελειώνει η αγάπη; 
Που τελειώνουν τα χρώματα; 

Νικηφόρος Βρεττάκος

Κείνο που με σώζει, είναι π' ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη.....

Τα σχέδια τα είχα κρατήσει από παλιά..... τότε που για πρώτη φορά έφτιαξα ένα μικρό "ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ" μέσα σε ένα συρτάρι...

Ένα παλιό κουτί ήρθε αυτή την φορά να με βοηθήσει να στήσω το σκηνικό μου....

Το Σαράι... η καλύβα... το κολλητήρι και ο Καραγκιόζης στήθηκαν..... 

και η παράσταση είναι έτοιμη να αρχίσει, πάνω σε ένα κομμάτι ξύλου, 

που λίγο πριν φτάσει το τέλος....

θα μετατραπεί σε μια κρεμάστρα για παιδικό δωμάτιο, ή για το γραφείο κάποιου ονειροπόλου....

βλέπεις είναι ωραίο να μπορείς να ονειρεύεσαι μα και να φέρεσαι σαν τον Καραγκιόζη.... να μπορείς να καρπαζώνεις με μεγάλη προθυμία, να δέρνεις αλλά και να δέρνεσαι, να είσαι σκληρός στα αστεία σου αλλά πάντα καλόκαρδος, να ενδιαφέρεσαι για κάθε τι που γίνεται γύρο σου και γεμάτος διάθεση για προσφορά, να είσαι ετοιμόλογος και αστείος, ποτέ όμως γελοίος!!!!!

Η κρεμάστρουλα  θα κάνει ένα ταξιδάκι, και θα φτάσει στην Βέροια, βλέπεις το Front θα κάνει τα εγκαίνια του σε λίγες μέρες και τα ράφια του θα πρέπει να είναι και πάλι γεμάτα!!!!

Να έχετε όλοι μια όμορφη εβδομάδα!!!!!!!!!

Η Σοφούλα......

Σήμερα που γιορτάζει, σκέφτηκε να βάλει τα καλά της "Η Σοφούλα" και να κάνει την εμφάνιση της.....

πια καλά της δηλαδή που τα έχει κρυμμένα στις ντουλάπες της πάνω από τριάντα χρόνια..... ρούχα ραμμένα από μοδίστρες της εποχής εκείνης από μεταξωτούς ταφτάδες και ακριβές δαντέλες!!!!

Βλέπετε όλα αυτά τα χρόνια δεν θέλησε να τα πετάξει.... κρίμα έλεγε, τόσο ακριβά ρούχα να πάνε χαμένα... δεν ξέρεις μπορεί να ξανάρθουν στην μόδα, και εδώ που τα λέμε στα ίδια κιλά είμαι όλα αυτά τα χρόνια γιατί να μην τα ξαναβάλω???

Έτσι σήμερα ημέρα της γιορτής της, τα φόρεσε και αποφάσισε να πάει μια μεγάλη βόλτα.....  δεν περίμενε βλέπεις κανέναν να πάει να της ευχηθεί, όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί εδώ και χρόνια την είχαν σχεδόν ξεχάσει....

Τα βήματα της την οδήγησαν σε ένα όμορφο πάρκο, με ωραία λουλούδια και δέντρα πλατύφυλλα.... και  ενώ νόμιζε πως εκεί θα βρει ησυχία και θα μπορούσε να κάτσει να απολαύσει  το όμορφο περιβάλλον, ξαφνικά άκουσε πολλές γυναικείες φωνές.... είδε φλας να αστράφτουν.... και κάποιον να της φωνάζει....

- Γρήγορα... ελάτε γρήγορα κυρία μου, η φωτογράφιση έχει αρχίσει....

Δεν κατάλαβε πως βρέθηκε να παίρνει πόζες.... αυτό που κατάλαβε όμως ήταν πως χωρίς να το επιδιώξει βρέθηκε να είναι υποψήφια σε καλλιστεία.... τι καλλιστεία???? μα φυσικά καλλιστεία για κούκλες (ούτε καν είχε δει την Αφίσα που ήδη είχε κολληθεί σε διάφορα σημεία της πόλης της) !!!! 

Αργά το απόγευμα... λίγο πριν δύση ο ήλιος, γύρισε σπίτι της κουρασμένη μα και χαρούμενη.... η ιδέα της να φορέσει τα ταφταδένια της ρούχα την έκανε να βγει από την απομόνωση.... να βρεθεί και πάλι ανάμεσα σε κόσμο, να πάρει μέρος σε καλλιστεία - στα καλλιστεία που τόσο πολύ ήθελε να πάει όταν ήταν νέα!!!!!!