.... δεν μπορώ να τους βλέπω να περιμένουν πάνω στο έπιπλο της εισόδου, έχω την αίσθηση πως με κοιτούν απειλητικά!!!!
Και τι κακό είναι αυτό δεν έρχονται ένας - ένας, έρχονται όλοι μαζί και μέχρι να φτάσει η ημέρα της πληρωμής τους μου δημιουργούν άγχος!!!!
Μην μου πείτε πως εσείς αισθάνεστε καλύτερα μαζί τους... γιατί απλά δεν θα σας πιστέψω!!!
Εγώ όμως βρήκα τρόπο για να μην τους βλέπω μέχρι να φτάσει η ώρα τους να πάρουν τον δρόμο για το ταχυδρομείο..... όχι καλέ δεν θα τους σκίσω, ούτε θα τους πετάξω - γιατί μετά άλλος μπελάς θα με βρει, ξέρετε τώρα δεν χρειάζεται να σας πω - απλά θα τους βάλω μέσα σε ένα ξύλινο κουτί που έφτιαξα με decoupage και λίγη πατίνα!!!!
Το κουτάκι όμως που βρήκα είχε και κρεμαστρούλες και έτσι θα εξυπηρετεί δύο σκοπούς, θα κρύβει τους λογαριασμούς και θα φιλοξενεί και τα κλειδιά!!!!
Επειδή όμως ότι ξύλινο κυκλοφορεί φτιάχνεται για την Κοζάνη, εκεί πάει και αυτό το κουτί....
Και φυσικά δεν πιστεύω να έχετε ξεχάσει τι σημαίνει ξύλινα για την Κοζάνη???? αν πάλι το έχετε ξεχάσει, να σας θυμίσω πως σημαίνει Πανηγύρι Αγάπης και Προσφοράς που θα γίνει εκεί για το ΚΕΚΑ ΑΜΕΑ τον Οκτώβρη!!!!!!!!!
Πολλά φιλιά σε όλους και καλή εβδομάδα!!!!!!!!!!