Το Ξύλινο κουτί των παιχνιδιών!!!!

Μια φορά και ένα καιρό, σε ένα μαγαζί υπήρχε για πώληση ένα ξύλινο κουτί μεγάλο και βολικό για να φιλοξενήσει μέσα του πράγματα ενός παιδικού δωματίου.....

όμως, κόσμος έμπαινε, κόσμος έβγαινε από το μαγαζί και κανένας δεν το έπαιρνε μαζί του, κανείς δεν ήθελε να αγοράσει ένα ξύλινο κουτί....   ώσπου ένα βράδυ λίγο πριν σβήσουν τα φώτα,μια καλή νεράιδα τρύπωσε στο μαγαζί και πλησίασε το ξύλινο κουτί...

- Γειά σου ξύλινο κουτί, είμαι η νεράιδα με τις σαπουνόφουσκες, θέλεις να με βοηθήσεις να κάνουμε χαρούμενο ένα παιδάκι?????

- Και βέβαια νεραϊδούλα μου!!!   είπε το κουτί γεμάτο χαρά, αφού μετά από καιρό κάποιος αποφάσισε να ασχοληθεί μαζί του....

Η Νεράιδα πήρε το μεγάλο μαγικό της καλάμι, άρχισε να φυσά, και ο κόσμος γέμισε από σαπουνόφουσκες που όταν έπεφταν πάνω στο κουτί έβγαιναν από μέσα τους μικρές νεραϊδούλες... μικρά ξωτικά και πολύ χιόνι!!!

Ξωτικά και Νεραϊδούλες δούλευαν ασταμάτητα ώρες πολλές και όταν τέλειωσαν πήραν το κουτί και το έβαλαν μπροστά στον καθρέπτη...

- Κοίτα πως έγινες φώναξε η Νεράιδα της σαπουνόφουσκας

- Πω, πω.... εγώ έγινα ένα κουτί χριστουγεννιάτικο και τώρα είναι καλοκαίρι, πως θα κάνω χαρούμενο το παιδάκι που μου είπες????

-Αχ κουτάκι μου ξέχασα να σου πω, φεύγεις πας ένα ταξιδάκι μέχρι την Κοζάνη και μέχρι να φτάσεις θα είναι λίγο πριν τα Χριστούγεννα οπότε σίγουρα θα μπορέσεις να κάνεις κάποιο παιδάκι χαρούμενο!!!

-Στην Κοζάνη????????????? μα εγώ δεν ξέρω κανέναν εκεί που θα πάω?????

-Μην σε νοιάζει θα σε παραλάβει η Αννιώ και θα σε οδηγήσει σε ένα όμορφο χώρο στον οποίο θα γίνει ένα Πανηγύρι αγάπης και προσφοράς....

τρέχα κουτάκι μου.... μέχρι τον Οκτώβρη πρέπει να έχεις φτάσει!!!!!!!!!!!!!

Ανακυκλώνοντας περιοδικά!!!!!

Με την ανατολή της δεκαετίας του εξήντα το μικρό κοριτσάκι με τις μακριές κοτσίδες  πέρασε την μεγάλη πόρτα του σχολείου, και ο μόνος τρόπος για να κάτσει στο θρανίο ήταν όταν το άφηναν να ασχολείται με τα καλλιτεχνικά....  αν δεν γινόταν αυτό???? το έσκαγε από την τάξη και σκαρφάλωνε στα δέντρα.... μικρός αντάρτης  η μαθήτρια του Νηπιαγωγείου!!!!!!!!!!!

Οι δημιουργίες της μικρής μαθητριούλας φυλάσσονται ακόμη μέσα στον μπεζ χάρτινο φάκελλο που είχαν φτιάξει μόνα τους τα μικρά παιδάκια του νηπιαγωγείου....

....αναμνήσεις πολύτιμες που είναι καλά κρυμμένες μέσα στα συρτάρια της ώριμης κυρίας πλέον (ηλικιακά μόνον... γιατί όπως σας έχω ξαναπεί εγώ θα μείνω αιώνια έφηβη).... μα που και που βγαίνουν στην επιφάνεια για να της θυμίσουν πως ξεκίνησε να κάνει τον καλλιτέχνη!!!! χα!χα!χα! 

 Ζωγραφική... χαρτοκολλητική... κέντημα....  περιέχουν τα μικρά πολύτιμα μπλοκάκια!!!! 

Μέσα στον μπεζ φάκελλο όμως ήταν και το ψαθωτό από κόλλες γλασέ, μάθημα προς το τέλος της χρονιάς και ναι το θυμάμαι καλά μια και με αυτόν τον τρόπο είχα φτιάξει την πρώτη μου χάρτινη τσαντούλα... που δυστυχώς δεν υπάρχει πια!!!!!

Τώρα θα μου πείτε που κολλάνε όλα αυτά.... περιμένετε και θα δείτε!!!

Πριν από λίγο καιρό βολτάροντας στην μπλοκογειτονιά  είδα πως οι φίλες μου οι "Αντωνοπουλίτσες οι Χρυσοχέρες"   αποφάσισαν να σταματήσουν για λίγο να φτιάχνουν υπέροχες σπιτικές λιχουδιές και να ασχοληθούν με την ΤΣΑΝΤΑ... το "Απόλυτο γυναικείο αξεσουάρ"

Οι τσάντες που θα συγκεντρωθούν, θα εκτεθούν το Φθινόπωρο και θα διατεθούν υπέρ των σκοπών του ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΕΙΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ.

Επειδή με τα κορίτσια είμαστε φίλες, και το Αντωνοπούλειο Ίδρυμα είναι από τα Ιδρύματα που έχω αποφασίσει πως θα βοηθώ για πάντα.... αποφάσισα να αρχίσω να φτιάχνω και εγώ τις δικές μου τσαντούλες!!!

Οι αναμνήσεις βγήκαν λοιπόν από το συρτάρι.... και άρχισα να φτιάχνω μια τσαντούλα, σαν εκείνη την πρώτη που είχα φτιάξει από τις κόλλες γλασέ, μόνο που τώρα είναι φτιαγμένη από φύλλα περιοδικών τα οποία έχουν πλαστικοποιηθεί.... μην λιώσει και αυτή σαν εκείνη την πρώτη μου τσαντούλα!!!!!!

Και όταν την τελείωσα την πήγα σε κάποιον ειδικό και της έβαλα και αλυσιδίτσα για να μπορεί να κρατηθεί σαν φάκελος μα και να μπορεί να κρεμαστεί στον ώμο!!! 

Ανακυκλώνοντας λοιπόν περιοδικά μπόρεσα και εγώ να πάρω μέρος σε αυτή την προσπάθεια.... αν θέλετε και εσείς να φτιάξετε μια  τσαντούλα με οποιοδήποτε υλικό    "οι Αντωνοπουλίτσες" θα την δεχτούν με πολύ χαρά, γιατί όσο και αν είναι χρυσοχέρες σίγουρα χρειάζονται την βοήθεια μας σε αυτήν τους την προσπάθεια!!!!!

Η Τσαντούλα μου έχει ήδη πάρει τον δρόμο για την Πάτρα..... τον δρόμο όμως έχω πάρει και εγώ για την όμορφη Θεσσαλονίκη... ίσως και την Χαλκιδική!!! το που πάω νομίζω πως είναι πια γνωστό, συνάντηση με τις αγαπημένες φίλες του βορρά... επίσκεψη σε διάφορες εκθέσεις που γίνονται αυτό τον καιρό στην πόλη, μπανάκια, διασκέδαση......

Πολλά φιλιά σε όλους σας!!!!!!!!!!!!!!

Η Νεροκολοκύθα!!!!

Η νεροκολοκύθα θεωρείται ένα από τα παλαιότερα καλλιεργούμενα φυτά και έχει χρησιμοποιηθεί από τον άνθρωπο σαν λειτουργικό αλλά και διακοσμητικό αντικείμενο σε όλο τον κόσμο, καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας και πιστεύεται ότι κάλυψε το σύνολο του πλανήτη κατά τους προϊστορικούς χρόνους.

Ψάχνοντας σε διάφορους λαούς,   θα την βρούμε να χρησιμοποιείται σαν φωτιστικό, κατσαρόλα, κύπελλο, χωνί, παγούρι, φωλιά πουλιών, μα και σαν μουσικό όργανο - κιθάρα, λαούτο, βιολί, ξυλόφωνο!!!

Εδώ και χρόνια πολύ καλλιτέχνες βλέπονταν την με άλλη ματιά, την χρησιμοποίησαν σαν "καμβά" για να φτιάξουν επάνω της πραγματικά έργα τέχνης!!!!

Εγώ μια από τις δικές μου νεροκολοκύθες...

αποφάσισα να την παντρέψω με τον πηλό!!!!!

Ο Πηλός  άρχισε να παίζει με την νεροκολοκύθα... και αγγίζοντας την απαλά, την μεταμόρφωσε σε  γυναίκα...

Και μετά ήρθε το αστάρι και ύστερα τα χρώματα και οι πατίνες για να παίξουν και αυτά τον ρόλο τους..... στολίζοντας την!!!

Τελευταία έφτασε η μακιγιέρ....

και η μικρή νεροκολοκύθα "κυρία" πλέον, μα και λίγο ψωνισμένη.... πήρε τον δρόμο για τα μεγάλα σαλόνια!!!!

Όταν  έστριψε κοίταξα με περιέργεια το πλεκτό της σάλι.... και σκέφτηκα πως με τέτοιο καιρό  

θα ήθελα να είχα και εγώ κάτι να ρίξω στην πλάτη μου τα βραδάκια που η ψύχρα δυναμώνει!!!
Δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω την σκέψη μου και ντριν το κουδούνι..... "Ταχυδρόμος.... συστημένο" ακούστηκε η φωνή του κυρ Κώστα από τον κήπο.... και να το πακέτο που μου παρέδωσε!!!

Το ανοίγω και τι να δω....

ένα υπέροχο πλεκτό σάλι...

για τις δροσερές βραδιές.... από τη αγαπημένη μου "Σμαραγδένια"!!!!!!

Ρουλάκι μου σε ευχαριστώ πολύ, είναι "Υπέροχο" ..... θα το πάρω μαζί μου εκεί στα βόρεια που πάω!!!