Η έκφραση είναι - μόνη αυτή - για έναν καλλιτέχνη ο υπέρτατος και μοναδικός τρόπος ζωής.
Ζούμε γιατί εκφραζόμαστε.

"ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ"


Δεν υπάρχει αληθινή ηδονή, εκτός από εκείνη που δίνει η δημιουργικότητα. Είτε φτιάχνει κανείς μολύβια, είτε μπότες, είτε ψωμί, είτε παιδιά. Χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει αληθινή ευχαρίστηση.
"ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ"

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012

Παίζοντας με τα υφάσματα…


Καλημέρα αγαπημένοι μου φίλοι!!!

Όπως σας είπα και στην προηγούμενη ανάρτησή μου εγώ δεν έχω αποφασίσει να μεγαλώσω… σαν παιδί όμως βαρέθηκα να παίζω με τα decoupage και τις γυψόγαζες και είπα να αλλάξω παιχνίδι….  παιχνίδι με υφάσματα λοιπόν σήμερα!!!


Να αγοράσω κουρτίνες για την κρεβατοκάμαρα μου έψαχνα… και έπεσα επάνω τους!!!  Μου άρεσαν τα χρώματα και είπα να αγοράσω λίγους πόντους από το κάθε σχέδιο για να έχω να παίζω…  και φυσικά όπως γίνεται με κάθε νέο παιχνίδι, μόλις γύρισα σπίτι το άνοιξα και άρχισα...

Ένα μικρό ξύλινο κουτάκι – που μάλλον αγάπησε  με την πρώτη ματιά τα υφασματάκια μου – ήρθε κοντά μου για να το ντύσω...  με αυτά!!!


Στο εσωτερικό του κουτιού,  έβαλα  το ψιλό καρουδάκι… έβαψα και με λίγο ακρυλικό τα πλαϊνά και το στόμιο και ολοταχώς για την εξωτερική του εμφάνιση, όπου…



τοποθέτησα όλα τα υπόλοιπα σχέδια,  το ριγέ στο κάτω μέρος…  το πουά στην μέση σαν ζωνίτσα και το λουλουδάτο στο  καπάκι του κουτιού…

Τέλειωσα σκέφτηκα, αλλά το κουτί έκανε μια τούμπα και μου θύμισε πως είχε και άλλη μια πλευρά άφτιαχτη…  




με το πουά ύφασμα λοιπόν σκεπάστηκε και αυτή η πλευρά, και μερικές χάντρες στην ίδια απόχρωση ήρθαν και κόλλησαν πάνω στο ύφασμα για να προσθέσουν στο κουτί ποδαράκια ώστε να μην τρίβεται το ύφασμα στα έπιπλα!!!

Όταν όμως γύρισε και στάθηκε στα πόδια του... σκέφτηκα πως κάτι του λείπει, και τότε…

του έφτιαξα ένα όμορφο λουλούδι – κάτι σαν μπουτονιέρα – έτσι όπως μας το έδειξε η Μαρία http://decoupageaddict.blogspot.gr/2012/09/blog-post_17.html (Μαράκι μου ζητώ την επιείκεια σου για την κατασκευή), του έβαλα και ένα μικρό κουμπάκι για να το στολίσω λίγο περισσότερο…



και νομίζω πως το μικρό κουτάκι είναι έτοιμο να πάρει το δρόμο για το Bazaar  http://zografoisedrasi.blogspot.gr/2012/09/bazaar.html...



μήπως μπορέσει και φιλοξενήσει τα κοσμήματα κάποιας κυρίας!!!

Κάπου εδώ πρέπει να σας αφήσω - ωραίο το παιχνίδι αλλά…  - αφού σας ευχηθώ να έχετε μία όμορφη μέρα!!!!







Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2012

NEMO... το πορτοκαλί ψαράκι!!!

Τον ΝΕΜΟ.... το μικρό πορτοκαλί ψαράκι με τις άσπρες και μαύρες ριγούλες όσοι έχετε μικρά παιδάκια...  είστε παπούδες & γιαγιάδες... ή απλά αγαπάτε τα κόμικς... σίγουρα τον γνωρίζετε!!! αν πάλι δεν τον ξέρετε... μπορείτε να τον δείτε σε αυτήν την φωτογραφία μαζί με τον μπαμπά του... και
να μάθετε λίγα για αυτόν και την ιστορία του:

"Εξαιτίας της επίθεσης ενός καρχαρία, στη γειτονιά όπου ζούσαν οι γονείς του κλοουνόψαρου Νέμο, το μόνο ψάρι που διασώζεται είναι ο πατέρας του, Μάρλιν, και το αυγό του Νέμο που ακόμη δεν έχει εκκολαφθεί. Η υπερπροστατευτικότητα του Μάρλιν στη μετέπειτα ζωή του μοναχογιού του, Νέμο, θα τον οδηγήσει σε μια επικίνδυνη πράξη, που θα έχει ως αποτέλεσμα την απαγωγή του από δύτες. Ο πατέρας του, θα πρέπει να περάσει από χίλια κύματα για να τον σώσει και να τον ξαναφέρει κοντά του."

Την ιστορία του ΝΕΜΟ την αγάπησε και ένα μικρό πορτακαλί μπαλονάκι...
το οποίο φαντάστικε πως αφού έχει το ίδιο χρώμα με τον ΝΕΜΟ θα μπορούσε να γίνει και αυτό ψαράκι...   και δεν θα το πιστέψετε, τα κατάφερε...  ζητώντας την βοήθεια διάφορων υλικών...



έγινε ψαράκι...  μόνο που δεν θα μπορέσει να κολυμπήσει ποτέ γιατί σίγουρα θα λειώσει... θα κρατήσει όμως παρέα σε κάποιο παιδάκι και θα προσπαθήσει να του μάθει τι είναι η "αποταμίευση" μια και το μικρό πορτοκαλί ψαράκι είναι κουμπαράς!!!  



ο οποίος σε λίγο καιρό θα πάει μέχρι την Θεσσαλονίκη να συναντήσει και άλλα ζωάκια κουμπαράδες!!!!!

Τρίτη 11 Σεπτεμβρίου 2012

Για να μην χάνεται... η σελίδα!!!

Όπως σας το έχω ξαναπεί... μια από τις αγαπημένες μου ασχολίες είναι και το διάβασμα...


Τα βιβλία που διαβάζω τα αγαπώ... δεν μου αρέσει να το λερώνω... να σημειώνω επάνω τους... μα ούτε να τους τσακίζω τις σελίδες... γιαυτό αγαπημένοι σύντροφοι στο διάβασμα είναι πάντα οι σελιδοδείκτες... 
Δεν με νοιάζει αν είναι από δέρμα... από ξύλο... από χαρτί ή από πλαστικό... θέλω όμως να τους νοιώθω να μου κρατούν συντροφιά όταν διαβάζω, και να περιμένουν υπομονετικά για να χωθούν  μέσα στις σελίδες του βιβλίου μου μέχρι την επόμενη φορά που θα το ξαναπάρω στα χέρια μου!!!


Παίρνοντας λοιπόν λίγο δέρμα, ριζόχαρτα, φουντίτσες, κορδέλες, κουμπιά, κορδόνια, χρώματα…   αποφάσισα να φτιάξω μερικούς μικρούς σελιδοδείκτες…






για το Bazaar που θα κάνουν οι "Ζωγράφοι σε Δράση για τα παιδιά" για το Ζάννειο Ίδρυμα


ένα Bazaar που σίγουρα πρέπει να πετύχει!!!!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...