Αυτό τον καιρό στην γειτονιά έπεσε κουτσομπολιό… άλλοι περιγράφετε γάμους και άλλοι διαζύγια… εγώ αποφάσισα να σας πω για «Τα φιλαράκια…»
Γνωρίστηκαν λοιπόν στην βόλτα τους πάνω στον πάγκο της κουζίνας… ένα άδειο μπουκάλι από ρούμι … και ένα σπασμένο ποτήρι…
‘’ Με παράτησε η κυρία, μόλις χρησιμοποίησε το ωραίο μου ποτό
για να φτιάξει το λικέρ της…’’ είπε το μπουκάλι
‘’ Και εμένα το ίδιο’’
απάντησε το ποτήρι… ‘’με εγκατέλειψε
σε αυτή την γωνιά μόλις είδε ότι από δικό της λάθος ράγισε το κορμάκι μου’’
Είπαν πολλά ακόμα… και αφού είδαν ότι ταίριαζαν αρκετά,
αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να μείνουν για πάντα «φιλαράκια»
Πέρασαν από το μικρό πάγκο εργασίας της κυράς τους, πασαλείφτηκαν
με primer… φόρεσαν
τριανταφυλλένια ρούχα… έκαναν ένα μακιγιάζ με φωτοσκιάσεις… έβαλε κορδελίτσες
στο λαιμό το μπουκάλι και metallic effect το ποτήρι… και βγήκαν στον κήπο για να στεγνώσουν…
Εκεί συνάντησαν ένα όμορφο πορτοκαλί τριαντάφυλλο και ένα
ρεσό και αποφάσισαν να μπουν όλα μαζί μέσα στο σπίτι να δώσουν «όρκους παντοτινής
φιλίας» και σαν «καλά φιλαράκια» να στολίζουν μια γωνιά του σπιτιού της αχάριστης που τα είχε εγκαταλείψει…