Η έκφραση είναι - μόνη αυτή - για έναν καλλιτέχνη ο υπέρτατος και μοναδικός τρόπος ζωής.
Ζούμε γιατί εκφραζόμαστε.

"ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ"


Δεν υπάρχει αληθινή ηδονή, εκτός από εκείνη που δίνει η δημιουργικότητα. Είτε φτιάχνει κανείς μολύβια, είτε μπότες, είτε ψωμί, είτε παιδιά. Χωρίς δημιουργία δεν υπάρχει αληθινή ευχαρίστηση.
"ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΙ"

Δευτέρα 30 Μαΐου 2011

Βραβείο!!!!!!!!


Τρείς μήνες πέρασαν σχεδόν από την πρώτη μου ανάρτηση …. τρείς μήνες υπέροχοι χάρη σε εσάς … Τα σχόλια σας στις δημιουργίες μου, ήταν για μένα τονωτικές ενέσεις για να συνεχίσω αυτό που τόσο δειλά ξεκίνησα, σε μία πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής μου !!!!

Κάποια φίλη από εσάς μου είπε ότι «η φαντασία μου δεν έχει όρια»… τα όρια αυτά όμως, μου τα καταργήσατε εσείς με την στήριξή σας  που με βοηθήσατε να δημιουργήσω ένα ολότελα δικό μου κόσμο… έναν κόσμο «καταφύγιο» που τόσο πολύ τον είχα ανάγκη!!!

Αποφάσισα λοιπόν να σας δώσω ένα βραβείο


και θα το απονείμω στις:
  1. Χαρά «Κάντο μ’ αγάπη»
  2. Μαρία & Μυσιρλού «Handmadeart2»
  3. Αχτίδα «Έγινα 59! Ε! και…»
  4. Ρένα «…. έργα χειρός»
  5. Βιολέτα «Πλουμίδι»
  6. Κατερίνα «made by me….»
  7. Ρένα «δια χειρός Ρένας Χριστοδούλου»
  8. Rena «!Χειροκατασκευές!»
  9. Βασιλική «Foufoulas Decoupage»
  10. Μαρία Βιλλιώτη «πνοές τέχνης»
  11. Μαρία «icon-art» 
Μα πάνω απ’ όλους στην κόρη μου που κοιτώντας με στα μάτια μου λέει : «Μαμά μου είναι όλα αριστουργήματα» και δεν ξέρει ότι το μεγαλύτερο αριστούργημα που έκανα είναι αυτή!!!   Σε λατρεύω γλυκιά μου ΑΓΑΠΗ!!!
Μια αγκαλιά λουλούδια λοιπόν, κι’ ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας!!!!!!

Σάββατο 28 Μαΐου 2011

Η παλιά γκαζιέρα.....


Η γκαζιέρα, μια κατασκευή αντίστοιχη της λάμπας πετρελαίου – ήταν κάτι σαν τα σημερινά γκαζάκια του καφέ – χρησιμοποιείτο στην δεκαετία του 1950 για το μαγείρεμα.   Θυμάμαι… να πηγαίνω τα καλοκαίρια στην  γιαγιά και να μου τηγανίζει μπαρμπούνια στην γκαζιέρα… ίσως να μην έχω φάει ωραιότερα τηγανισμένα ψάρια από τότε…   

Μια τέτοια γκαζιέρα ανακάλυψα και εγώ… που αλλού εκεί   στο Μοναστηράκι, που τριγυρνάω τα πρωινά των Κυριακών…. Βέβαια μαζί της δεν ασχολήθηκα για να μαγειρέψω…..   αλλά για να δημιουργήσω….   Ναι! ναι! καλά καταλάβατε ... σκέφτηκα να την μετατρέψω σε λαμπατέρ....


Αφού λοιπόν πήγε στον ηλεκτρολόγο...  για να εξοπλισθεί με ντουί, καλώδιο και διακόπτη... γύρισε σπίτι για να καλλωπιστεί....


Τρίφτηκε με γυαλόχαρτο και περάστηκε με αστάρι...


Βάφτηκε το σώμα της με ένα βασικό χρώμα, τα ποδαράκια της, οι βίδες της και το φλόγιστρο με μεταλλικό καφέ ....
μετά φόρεσε ένα λουλουδάτο φόρεμα,δέχτηκε μερικές φωτοσκιάσεις… τα ποδαράκια της και όλα τα λοιπά εξαρτήματά της περάστηκαν με δακτυλοπατίνα…


και βγήκε στην βεράντα να φωτογραφηθεί ...  για να σας δείξει τα πραγματικά της χρώματα ....


μπαίνοντας μέσα φόρεσε το ολοκαίνουργιο καπέλο της στολισμένο με τα ίδια λουλούδια, λίγες φωτοσκιάσεις και metallic effect ....



και σαν κοντέσα πια... πήγε και στάθηκε σε μια όμορφη γωνιά του σπιτιού....

για να μας χαρίζει το γλυκό φώς της.....


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...